Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Οι πύρινες φλόγες για μια ακόμη χρονιά στο καταστροφικό τους έργο




Του Δημήτρη Κυπριώτη

Το έργο επαναλαμβανόμενο σχεδόν κάθε χρόνο με τους πρώτους καύσωνες του Καλοκαιριού ή με τα μελτέμια του Αυγούστου. Πάντως το αποτέλεσμα είτε την μια εποχή είτε την άλλη είναι το ίδιο. Αποκαΐδια στα ελάχιστα δάση μας και τους ακόμη λιγότερους πνεύμονες πρασίνου, καμένα  σπίτια κατοικημένων περιοχών, εξοχικά, ζώα και γενικά καταστροφή παντού από όπου  περνάνε οι πύρινες φλόγες.

Οι αντιδράσεις από πλευράς Πολιτείας και αυτές πανομοιότυπες. Η μεν κυβέρνηση να εκθειάζει τα μέτρα που πήρε και να προσπαθεί να δικαιολογήσει την καταστροφή με τα δικά της «μάτια» και τους δικούς της υπολογισμούς, η δε αντιπολίτευση να  χύνει κροκοδείλια δάκρυα για την καταστροφή και να ρίχνει μύδρους ενάντια στην  μη έγκαιρη επέμβαση και την μη ετοιμότητα των κυβερνητικών σχεδίων. Βέβαια ξέχασε πολύ εύκολα τα δικά της ….κατορθώματα σας κυβέρνηση που κάηκε όλη η Ελλάδα.

Οι μόνοι όμως τελικά χαμένοι στην περίπτωση των φονικών πυρκαγιών,  είναι πάντα οι ίδιοι. Οι πολίτες που έχασαν τις περιουσίες τους, το βιος τους το ίδιο και φυσικά το περιβάλλον.

Βέβαια αυτές οι καταστροφές δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο, όμως πολλές χώρες είναι αυτές που προλαμβάνουν τις καταστροφές και αν τελικά γίνουν, τότε φροντίζουν τάχιστα για την αποκατάσταση, αντίθετα με ότι συμβαίνει στη χώρα μας.

Τι να πρωτοθυμηθούμε πάνω στο θέμα των πυρκαγιών; Να ξεκινήσουμε από τις αποκαταστάσεις αγροτικών προϊόντων και περιουσιών που παίρνουν χρόνια για να ολοκληρωθούν και να φτάσουμε  μέχρι τη συγκέντρωση των χρημάτων, από τον έρανο που έγινε για την αποκατάσταση των μεγάλων ζημιών στις φωτιές της Πελοποννήσου, που κανείς δεν αναζητά και κανένας αρμόδιος δεν ενημερώνει τους ιθαγενείς για το  που πήγαν όλα αυτά  τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν; Λέτε άραγε να πήγαν και αυτά σε δανειστές;  Καθόλου απίθανο στη χώρα που ανθίζει η  «φαιδρά πορτοκαλέα».

Αν όμως υπήρχε μία σοβαρή κυβέρνηση, με υπευθυνότητα απέναντι στον πολίτη και  είχε έγκαιρα ασχοληθεί και είχε φροντίσει ώστε:

Να υπάρχουν και να είναι σε λειτουργία όλα τα απαραίτητα πυροσβεστικά μέσα, επίγεια και εναέρια,

Να είναι κύριο μέλημα του κρατικού μηχανισμού ο εκσυγχρονισμός και η ανανέωση  του πυροσβεστικού υλικού και των μέσων,

Να υπάρχει έγκαιρη και αναγκαία κατανομή κονδυλίων στην Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση,

Να έχει γίνει  ορθολογική κατανομή και με βάση τους προβλεπόμενους κινδύνους, τις πυροσβεστικές δυνάμεις στην Επικράτεια,

Να υπάρχουν αξιόμαχες και πλήρως επιχειρησιακές πυροσβεστικές δυνάμεις, καλά αμειβόμενες,

Να υπάρχει καλά οργανωμένο και σωστά εξοπλισμένο το εθελοντικό δυναμικό εκτάκτων αναγκών,

Να υπάρχει πρόβλεψη στην εκπαίδευση ανάλογου αντικειμένου έκτακτων αναγκών στα σχολεία,

Τότε είναι σίγουρο ότι, πυρκαγιές που καίνε νησιά σήμερα  (Κύθηρα, Ζάκυνθος) ή παραλιακές περιοχές (Κάλαμος), δεν θα μπορούν να κάνουν τόση τεράστια οικονομική και οικολογική καταστροφή, έστω και αν «ο στρατηγός  άνεμος»  επιμένει στα καταστροφικά του σχέδια.


Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Ριζική ανατροπή του πολιτικού συστήματος. Ο λαός είναι έτοιμος για να προχωρήσει στην ανατροπή και τη μεγάλη αλλαγή


Του Δημήτρη Κυπριώτη

Το πολιτικό σύστημα, όπως έχει εξελιχθεί στη χώρα μας, έχει φθαρεί εντελώς και στα μάτια της πλειοψηφίας του κόσμου έχει πέσει σε ανυποληψία. Αυτό δεν είναι ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, που το αμολάμε έτσι στην τύχη, απλά  για να θίξουμε το πολιτικό σύστημα.  Το δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης, όπως και αν διαβαστούν αυτές, όπως και αν ερμηνευτούν. Ποιος είναι άραγε εκείνος που δεν έχει ακούσει στο δρόμο, σε φιλικές συζητήσεις, σε συνεντεύξεις  και δηλώσεις των απλών πολιτών, όπου ακούγεται ελεύθερα η φωνή του λαού, έστω και για μια φορά την αποστροφή, «όλοι το ίδιο είναι», όταν μιλάνε για τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του λαού;

Αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, γιατί απλά  είναι η αντικειμενική διαπίστωση.

Απέναντι όμως  στις διαπιστώσεις αυτές, ακούγονται και αντίθετες φωνές,  που μιλάνε για το τέλος  των μνημονίων, για την έξοδο της χώρας  στις αγορές, χωρίς  να μπαίνουν στον κόπο βέβαια να εξηγήσουν τι ακριβώς σημαίνει αυτό,  μιλάνε για την έναρξη της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας,  για τη συρροή επενδύσεων και επενδυτών, λόγω της πολιτικής σταθερότητας που παρουσιάζει η χώρα και πολλά άλλα καλά.

Βέβαια όλοι αυτοί, που δεν είναι άλλοι από τους  στυλοβάτες του φθαρμένου πολιτικού συστήματος, ξεχνάνε τεχνηέντως να μιλήσουν για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία. Και πως να μιλήσουν για τα δυο κορυφαία θεμελιώδη ζητήματα,  ενός  ανεξάρτητου και κυρίαρχου Κράτους; Πως να τολμήσουν να αρθρώσουν λέξη, για τα κυρίαρχα άρθρα  του Συντάγματος, όταν αυτοί οι ίδιοι το έχουν κατεξευτελίσει και έχουν παραδώσει με τον πλέον ιταμό τρόπο την Ανεξαρτησία και τη Λαϊκή Κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δανειστών;

Η αλήθεια είναι ότι όσα  «καλά»  ακούγονται, αλλά και όσα σκόπιμα και δόλια κρύβονται, προέρχονται   πρωτίστως από αυτούς που για πολλά χρόνια άσκησαν την πολιτική εξουσία στη Χώρα, από αυτούς που έχουν την κύρια και βασική ευθύνη, για τα αποτελέσματα και τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν και εφαρμόζονται από την έναρξη της κρίσης μέχρι και σήμερα, από αυτούς που έφεραν σε απόγνωση, σε φτώχεια και σε μετανάστευση εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες.

Και όλοι αυτοί τολμάνε σήμερα, όχι μόνο να κουνάνε το χέρι τους στους Έλληνες με αυθάδεια και προκλητικότητα, αλλά και να προετοιμάζονται να πάρουν ακόμη μια φορά τη ψήφο του Ελληνικού Λαού, για να αποτελειώσουν  όσα δεν μπόρεσαν να ισοπεδώσουν  στην περίοδο αυτή.

Βέβαια  ο κόσμος, ύστερα από μία  ολική καθίζηση που έπαθε λόγω του αιφνιδιασμού που δέχτηκε από την επιβολή πρωτόγνωρων οικονομικών μέτρων, σήμερα ζητάει αλλαγή με πολύ έντονο τρόπο, ζητάει να σταματήσει η κοροϊδία των πολιτικών και να ανοίξει επιτέλους μια νέα σελίδα για την Ελλάδα.

Δεν είναι δυνατό να βλέπει ο λαός ότι η ανάπτυξη που τάζουν οι κυβερνώντες, αποφασίζεται όχι με βάση τις ανάγκες της χώρας, αλλά με τη μεγιστοποίηση του άμεσου, του μεσοπρόθεσμου, ακόμη και του μακροπρόθεσμου κέρδους της οικονομικής ολιγαρχίας των Βρυξελλών, σε αγαστή συνεργασία με την  ντόπια οικονομική ελίτ.  

Έτσι, πως είναι δυνατό ο λαός να αντισταθεί και να παλέψει για την επίτευξη του  μεγαλύτερου  εθνικού  στόχου, που είναι η εθνική του  ανεξαρτησία, με όλους αυτούς, που όχι μόνο είναι  κατασκευάσματα άλλης εποχής και  παλαιών υλικών, αλλά που δεν μπορούν να κάνουν και τίποτα, δεν κάνουν καμία προσπάθεια για να μπορέσουν να προχωρήσουν στην ελληνοποίηση των κέντρων αποφάσεων, αφού φαίνεται από δηλώσεις, εκδηλώσεις κλπ, ότι είναι σοβαρά  δεσμευμένοι.  

Ο μόνος τρόπος για την αλλαγή σελίδας στην Ελλάδα, προκειμένου να υπάρξει οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανασυγκρότηση, είναι η ανάγκη εφαρμογής ριζικών αλλαγών στο σύστημα, από πολιτικές δυνάμεις που έχουν την πίστη αλλά  και τη δυνατότητα να ανοίξουν το δρόμο προς την Εθνική μας Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο και την Ανθρωπιά. 

Και αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να συγκροτούνται από παλιά υλικά, αλλά από νέες πολιτικές δυνάμεις, όπως είναι το ΕΠΑΜ,  που να μπορούν να  σταθούν δίπλα στο λαό και τα συμφέροντά  του.


Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

TAΣΟΣ ΙΣΑΑΚ - ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ - 1996 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ





11 Αυγούστου 1996 & 14 Αυγούστου 1996.
Δύο ημερομηνίες οι οποίες θα μείνουν χαραγμένες για πάντα σε όλους εκείνους που απλά ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ.
Στις 11 Αυγούστου δολοφονείται από εξαγριωμένο πλήθος τουρκοκυπρίων ο Τάσος Ισαάκ μερικά μέτρα από τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν την Κύπρο στην Δερρύνεια, έπειτα από διεθνή μοτοσυκλετιστική πανευρωπαϊκή πορεία για την ανάδειξη του κυπριακού προβλήματος. Ο Τάσος Ισαάκ προσπάθησε να γλιτώσει κάποιον άλλο από τα χέρια των μαινόμενων τούρκων οι οποίοι λυσασμένοι τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου με πέτρες, κλωτσιές, λοστούς, σε όλο το κορμί του αλλά και το κεφάλι του.
Τρεις μόλις μέρες αργότερα στην ίδια περιοχή, ο ξάδερφος του θύματος, Σολωμός Σολωμού, ξέφυγε από την ειρηνευτική δύναμη και πέρασε στο τουρκικό φυλάκιο με σκοπό να κατεβάσει την σημαία του τούρκου εισβολέα. Του δολοφόνου του Τάσου. Με περίσσια παληκαριά και ενώ οι φίλοι του φώναζαν με απελπισία ";που πας ρε μαλάκα θα σε σκοτώσουν";, αυτός με το τσιγάρο να κρέμεται στο στόμα του έτρεξε λίγα μέτρα, και ξεκίνησε να ανεβαίνει τον ιστό όπου βρισκόταν η τούρκικη σημαία. Δύο μέτρα από το κυπριακό χώμα, ενώ ο Σολωμός ήταν στο κοντάρι του ιστού, ακούστηκε ο πρώτος πυροβολισμός, τον πέτυχε στον λαιμό, πριν προλάβει και πέσει στο χώμα τον πετυχαίνει ακόμα μία σφαίρα στο πρόσωπο και ενώ ήταν στο χώμα ακόμα μία στο στομάχι.

ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΗΣΜΟΝΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ
http://tich-cy-gr.blogspot.com/2012/0...


Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Με ψύχραιμη ματιά:Τι ακριβώς συμβαίνει με τη Β.Κορέα;



Δημήτρης Κυπριώτης*

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ και Β. Κορέας είναι μια πολύ παλιά ιστορία που ανάγεται στη διαίρεση της χερσονήσου σε αμερικανικό προτεκτοράτο(Νότιος Κορέα)και κινεζική σφαίρα επιρροής (Β.Κορέα). Οι αντιπαραθέσεις αυτές είναι συνεχόμενες όλα αυτά τα χρόνια και έχουν περάσει από διάφορες φάσεις κρίσεων.

Η κρίση όμως που εξελίσσεται  μεταξύ των δύο χωρών  τον τελευταίο καιρό, ξεπερνάει τις συνηθισμένες αντιπαραθέσεις, αφού φαίνεται ότι είμαστε πολύ κοντά στο να κινδυνεύσουμε να ζήσουμε σκηνές πολέμου και μάλιστα με απρόβλεπτες διαστάσεις, λόγω των αναπόδεικτων απειλών χρήσεως πυρηνικών βομβών εκ μέρους της Β. Κορέας

Όμως για να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα, για το τι ακριβώς συμβαίνει στην περιοχή, πρέπει να πάρουμε το νήμα αυτής της ιστορίας από την αρχή.

Η πρώτη και πολύ εύκολη ανάγνωση του αφηγήματος που μας «σερβίρεται» από τα ΜΜΕ είναι ότι εκεί στη Β.Κορέα, υπάρχει ένας παλαβός δικτάτορας που έχει πάντα το χέρι του πάνω σε ένα κουμπί και είναι έτοιμος να το πατήσει (υπάρχουν και σχετικές φωτογραφίες) και να κάνει πυροτέχνημα όχι μόνο  την περιοχή, αλλά και όλον  τον κόσμο.

Έτσι μπροστά σε αυτήν την παγκόσμια απειλή, τρέχουν όπως κάνουν πάντα άλλωστε οι καλοί του κόσμου (ΗΠΑ), για να βάλουν τάξη και να εμποδίσουν τον απειλούμενο Αρμαγεδδώνα! Στο σχετικό αυτό αφήγημα υπάρχουν και δράκοι με τρία κεφάλια και άλλα ευτράπελα. Πίσω όμως από αυτήν την ιστοριούλα υπάρχει και η πραγματική αιτία.

Αλήθεια, τι ακριβώς να θέλουν οι Αμερικάνοι και περιφέρονται συνεχώς γύρω από αυτήν την περιοχή; Γιατί δεν αφήνουν τον ….τρελό στην τρέλα του; Η απάντηση είναι μία και δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας. Θέλουν τον περιορισμό και τον έλεγχο της Κίνας. Πως όμως θα τον πετύχουν; Μα με τη φυσική και συνεχή αμερικανική στρατιωτική παρουσία που είναι όμως δεδομένη στην κατακτημένη από το Β΄ ΠΠ Ιαπωνία και στη Ν. Κορέα μετά τη διαίρεση της χερσονήσου, όπως έχουμε προαναφέρει.

Κάπως έτσι αν δούμε τα πράγματα θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε το τι ακριβώς παίζεται εκεί, αρκεί όμως να λάβουμε υπόψη μας και μία ακόμη σοβαρή παράμετρο, που  το «μίσος» που χωρίζει τους δύο συμμάχους των Αμερικανών εκεί την Ιαπωνία και τη Ν. Κορέα, κάτι που δυσχεραίνει την κατάσταση για τις ΗΠΑ.

Με ποιο λοιπόν τρόπο ισορροπούν οι Αμερικανοί σε αυτό το δύσκολο γεωπολιτικό παιχνίδι με στόχο να διαιωνίζουν την παρουσία τους στην περιοχή; Μα είναι φανερό πλέον. Με το να μετατρέψουν σε σκιάχτρο τη Β. Κορέα, της οποίας η εκάστοτε «τρελή» πολιτική ηγεσία, διακατέχεται από τη μανία της κατάκτησης όλου  του κόσμου κι έχει  έτοιμα να εκτοξεύσει εναντίον του  πυρηνικά βλήματα, όπως διαβάζουμε για πολλά χρόνια τώρα καθημερινά σε πάσης φύσεως έντυπα.

Πραγματικός στόχος των Αμερικανών η Κίνα

Αφού ο μπαμπούλας του κόσμου έχει κατασκευαστεί και δείχνεται φανερά, πρέπει τώρα να υπάρξουν και οι σχετικές αποδείξεις που θα στηρίζουν αυτόν το φόβο. Έτσι λοιπόν η Υπηρεσία Πολιτικής  Προστασίας της Ιαπωνίας, αναφέρει συγκεκριμένα. «Για να διανύσει ένας πύραυλος της Β. Κορέας 1.600 Χιλιόμετρα, τόσα είναι αυτά που τους  χωρίζουν, απαιτούνται μόνο 10΄της ώρας και εμείς θα μπορέσουμε να τον εντοπίσουμε αρκετά λεπτά αργότερα, επειδή δεν είναι εύκολα ανιχνεύσιμος μόλις αυτός εκτοξευθεί»

Έτσι λοιπόν αρχίζει να εξαπλώνεται ο φόβος και να ζητείται πλέον η συνδρομή των Αμερικανικών ΕΔ, για να μπορέσουν να εντοπίζουν άμεσα την απειλή με τα μέσα που αυτές διαθέτουν. Οι ΗΠΑ ακούγοντας αυτές τις εκκλήσεις των συμμάχων τους, ξεκινούν τη διαδικασία μεταφοράς του συστήματος THAAD στη Ν. Κορέα, κάτι το οποίο οι Αμερικανοί θεωρούν πολύ σημαντικό για την προστασία τόσο της Ν. Κορέας, όσο και των συμμάχων τους από μία πολύ πιθανή πυραυλική επίθεση της Βόρειας Κορέας.

Τώρα το γεγονός  ότι το πανίσχυρο αυτό ραντάρ που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της συγκεκριμένης απειλής, μπορεί να «δει» πολλές περιοχές της Κίνας και να υπονομεύσει την ασφάλειά της, προφανώς αυτό είναι εντελώς τυχαίο και δεν εντάσσεται στα σχέδια των ΗΠΑ που ετοιμάζονται να τιμωρήσουν τον τρελό δικτάτορα Κιμ και να απαλλάξουν έτσι  τη Β.Κορέα από την παρουσία του.

* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ



Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Κακού κόρακος κακόν ωόν



Του Μιχάλη Νικήτα *

 Στην αρχαία Αθήνα, κατά τον 5ο αιώνα, υπήρχαν φιλόσοφοι ρήτορες και δημαγωγοί.

Η λέξη φιλοσοφία, που σημαίνει «αγάπη για τη σοφία, επιδίωξη της σοφίας», εμφανίζεται την εποχή του Πλάτωνα, στις αρχές του 4ου αιώνα, γίνεται προσπάθεια να καθοριστεί η ακριβής σημασία και το εύρος της εφαρμογής της.

Ο Αριστοτέλης θα αποδώσει τον τίτλο των πρώτων φιλοσόφων σε τρεις στοχαστές από τη Μίλητο, στον Θαλή, στον Αναξίμανδρο και στον Αναξιμένη, και έκτοτε θα τον ακολουθήσουν όλοι οι ιστορικοί της φιλοσοφίας.

Από τον Θεόφραστο, τον μαθητή του Αριστοτέλη, ξεκινά και η διαδεδομένη στον αρχαίο κόσμο πεποίθηση ότι οι τρεις Μιλήσιοι φιλόσοφοι, συνδέονται ο ένας με τον άλλο με σχέση μαθητείας. Ο Αναξίμανδρος υπήρξε μαθητής του Θαλή και ο Αναξιμένης μαθητής του Αναξίμανδρου.

Τότε εμφανίζονται και οι δημαγωγοί που ήταν αυτοί που με τον λόγο τους ξεγελούσαν τον λαό και αποκτούσαν πολιτική δύναμη .Τους αποκαλούσαν ρήτορες.

Ένας από τους διάσημους  ρήτορες και διδάσκαλος της ρητορικής, ήταν ο Κόρακας. Καταγόταν από τις Συρακούσες, όπου και είχε διατελέσει σύμβουλος (παραδυναστεύων) του τυράννου Ιέρωνα (477-466 π.χ.), από τον οποίον και εξορίστηκε. Είχε γράψει ένα πολύκροτο για την εποχή του έργο με τον τίτλο «Τέχνη», στο οποίο εξέταζε τους κανόνες της ρητορικής και φυσικά είχε πολλούς μαθητές, οι οποίοι ενδιαφέρονταν να μάθουν τη ρητορική τέχνη, για να ασχοληθούν εν συνεχεία κυρίως με το γράψιμο δικανικών λόγων, γιατί κατά τους νόμους της αρχαίας δημοκρατίας, στις δίκες δεν παρίστατο δικηγόρος, αλλά κάθε κατηγορούμενος υπεράσπιζε μόνος του τον εαυτό του, απαγγέλλοντας λόγο, που τον είχε γράψει κάποιος ρήτορας (Λυσίας, Αισχίνης, Ισαίος κ.ά.).

Μεταξύ των μαθητών του ήταν και ο Αθηναίος Τεισίας, με τον οποίον ο Κόραξ, σίγουρος για τις γνώσεις του και τη διδακτική του ικανότητα, συμφώνησε πως ο μαθητής του θα πλήρωνε τα δίδακτρα μόνον όταν θα κέρδιζε την πρώτη του δίκη στο δικαστήριο, αφού αυτό θα ήταν απόδειξη της καλής του καταρτίσεως.

Ο μαθητής όμως όταν «ξεσκόλισε», δεν ανελάμβανε καμία δίκη και έτσι ούτε έχανε ούτε κέρδιζε, πάντως όμως δεν πλήρωνε. Για το λόγο αυτόν ο δάσκαλος αποφάσισε να αναζητήσει δικαστικώς την αμοιβή του.

Έτσι ο δάσκαλος  πήγε στο δικαστήριο και ζήτησε να επιδικαστεί υπέρ του αντιδίκου του η υπόθεση, έχοντας σκοπό την πρώτη δίκη που θα κέρδιζε ο Τεισίας θα ήταν και η αιτία της πληρωμής του στο χρέος που του όφειλε ο μαθητής του.

Στο δικαστήριο και οι δύο αντίδικοι παραδέχθηκαν τη συμφωνία τους, καθένας όμως υπεστήριξε τις απόψεις του με τον δικό του τρόπο. «Κύριοι δικαστές», είπε στην αγόρευσή του ο δάσκαλος, «ο μαθητής μου πρέπει οπωσδήποτε να μου πληρώσει τα δίδακτρα που μου χρωστάει, όποια κι αν θα είναι η απόφασή σας. Αν μεν με δικαιώσετε, πρέπει να με πληρώσει για να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση. Αν όμως δε με δικαιώσετε εμένα αλλά εκείνον, τότε ο μαθητής μου κερδίζει την πρώτη του δίκη, και έτσι αποδεικνύεται η καλή του κατάρτιση και η δική μου καλή διδασκαλία και πρέπει να με πληρώσει για να τηρήσει τη συμφωνία μας».

Ο μαθητής όμως ήταν αντάξιος του δασκάλου. «Κύριοι δικαστές» είπε στη δική του αγόρευση, «εγώ δεν έχω καμιάν υποχρέωση πληρωμής, όποια και αν είναι η απόφασή σας. Αν μεν με δικαιώσετε, (να μην πληρώσω τα δίδακτρα που ο δάσκαλος μου διεκδικεί )για να εφαρμοστεί η απόφασή σας, έχει καλώς, αν δε δεν με δικαιώσετε, γιατί τότε δεν θα έχω κερδίσει ακόμα την πρώτη μου δίκη και επομένως, κατά τη συμφωνία μας, δεν έχω ακόμα υποχρέωση καταβολής της αμοιβής».

Οι δικαστές «βραχυκυκλώθηκαν» από τις δύο ατράνταχτες λογικές. Συνεδρίαζαν συσκεπτόμενοι όλη την ημέρα, χωρίς να μπορούν να καταλήξουν σε απόφαση. Και επειδή τότε υπήρχε γι αυτούς όριο χρόνου, μέχρι τη δύση του ηλίου, με το τέλος της ημέρας απέπεμψαν τους δύο αντιδίκους, χωρίς να έχουν εκδώσει απόφαση, λέγοντας τους αγανακτισμένοι την παροιμιώδη φράση, που αποτελούσε και λογοπαίγνιο με το όνομα του δασκάλου

«Κακού κόρακος, κακόν ωόν»

 Σήμερα αυτή η ρήση στον απλό λαό έχει την ερμηνεία «μ΄ όποιο δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις»

ΚΑΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ……………………….

*Μέλος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ 

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Στέγνωσε από ρευστό η Αγορά και η κυβέρνηση θριαμβολογεί πάνω στα αποκαΐδια. Ο ελληνικός λαός ΜΠΟΡΕΙ να δώσει τη λύση για την ανατροπή και την αλλαγή.

Του Δημήτρη Κυπριώτη   


Δεν είναι βέβαια και η πρώτη είδηση αυτή για την αγορά, αφού από την έναρξη της κρίσης 2008-9 και κάθε χρόνο μετά, τα πράγματα γίνονται χειρότερα όλο και περισσότερο. 

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη, δεν έκαναν και δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τροφοδοτούν με φρούδες ελπίδες την αγορά και τον κόσμο. Και το δούλεμα  συνεχίζεται, άσχετα με το τι πραγματικά συμβαίνει στη ζωή των Ελλήνων.

Ο λαός πάντα θυμόσοφος όμως,  μιλάει με τη γλώσσα της  αλήθειας και του ρεαλισμού. «Έλλειψη χρημάτων, παύση εργασίας και  στάση εμπορίου». Την εποχή όμως των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων που τις ακολούθησαν, τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά, έχουν σφίξει για τα καλά, ενώ  η δαμόκλειος σπάθη της Εφορίας, των Ταμείων,  της ΔΕΗ, των Τραπεζών, κρέμεται ανά πάσα στιγμή πάνω από τα κεφάλια εμπόρων, μικροεπιχειρηματιών, νοικοκυριών  και πάει λέγοντας.

Έτσι και δεν πληρώσεις φίλε μου τις εισφορές σου, τότε  αρχίζει και ο Γολγοθάς σου, αφού σαν αρχή  δεν παίρνεις ασφαλιστική ενημερότητα, ενώ η κατάσχεση είναι το επόμενο βήμα, παράλληλα βέβαια με άλλες ταλαιπωρίες, όπως είναι  οι μηνύσεις και οι κάθε  είδους ποινές, που  βρίσκονται  στην ημερήσια διάταξη

Το αστείο, τρόπος βέβαια του λέγειν, είναι ότι δεν πληρώνει ο Έλληνας τις  υποχρεώσεις του, όχι γιατί είναι μπαταχτσής, αλλά γιατί αν είναι έμπορος, ή άλλος επιχειρηματίας, δεν έχει εισπράξεις και  πολλές φορές  δεν έχει κάνει ούτε το «σεφτέ» της ημέρας, γιατί δεν υπάρχει δουλειά στον κόσμο, γιατί  αυτά κατάφεραν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις  μέχρι σήμερα και ποιος ξέρει τι ξημερώνει αύριο.

Και να είναι μόνο οι μικρές επιχειρήσεις που βιώνουν όλα αυτά; Το πρόβλημα είναι κοινό για κάθε είδους επιχείρηση. Και αυτό αποδεικνύεται από γεγονότα και  από επίσημα στοιχεία. Το 2ο  3μηνο του 2017 οι οφειλές προς τα Ταμεία αυξήθηκαν κατά 827 εκατ. ευρώ, καθώς οι 2 στους 3 οφειλέτες που είχαν ενταχθεί το Καλοκαίρι του προηγούμενου χρόνου, του 2016 στη ρύθμιση των 100 δόσεων, βγήκαν εκτός αυτής, επειδή δεν είχαν χρήματα για να καταβάλουν τη μηνιαία δόση που είχαν  συμφωνήσει.

Μέχρι τα τελευταία στοιχεία που έχουν ανακοινωθεί επίσημα, μόνο τα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία έφτασαν στα 23,3 δισ. ευρώ, αστρονομικό ποσόν! Και εκτός  αυτών στη ρύθμιση παραμένουν οφειλές που φτάνουν στα 1,8 δις. ευρώ.

Αυτό είναι το ένα σκέλος του προβλήματος που ακούει στο όνομα οφειλές. Το άλλο είναι η αγοραστική δύναμη των πολιτών. Ανύπαρκτη! Και πως να μην είναι; Συντάξεις στο Ναδίρ, μισθοί επίσης στην ίδια μοίρα, που δεν επιτρέπουν εκτός από το να τακτοποιηθούν άμεσες υποχρεώσεις και όχι όλες, να κάνεις κάτι άλλο. Βλέπεις οι έμποροι, οι μικρές επιχειρήσεις, δεν περιμένουν από τον εφοπλιστή και τον βιομήχανο να κινηθούν, τον απλό κόσμο περιμένουν. Και όταν αυτός όμως δεν μπορεί τα άμεσα να τα φέρει σε πέρας, πως να ρίξει ευρώ στην αγορά;

Η κατάσταση όπως πάει, δεν έχει γιατρειά με τίποτα.  Και τα αστεία που ακούγονται, περί αλληλεγγύης και κάτι θα κάνουν και για μας οι ξένοι σύμμαχοί μας και το ότι όπου νάνε έρχονται οι επενδύσεις και θα ανοίξουν θέσεις εργασίας και άλλα μεγαλόπνοα σχέδια, πρέπει να τα ξεχάσει ο Έλληνας όλα αυτά. Εκτός  και αν θέλει να τον δουλεύουν μια ζωή. Επίσης ο Έλληνας Πρέπει να ξεχάσει ότι μπορεί κάποιο κόμμα, κάποιος πολιτικός αρχηγός  που κινείται στο πλαίσιο ΕΕ,  Ευρώ και μνημονίων,  μπορεί να λύσει όχι το πρόβλημα του, αλλά το πρόβλημα μιας ολόκληρης χώρας. 

Και το ερώτημα του κάθε Έλληνα που βιώνει αυτές τις καταστάσεις είναι. «Δεν υπάρχει άραγε άλλη διέξοδος, έτσι θα ζήσουμε στο εξής και έτσι θα πεθάνουμε»;

Η απάντηση είναι ευθεία στο ερώτημα και ο κάθε ένας πρέπει να κάτσει και να τη σκεφτεί λογικά και όχι με την τηλεοπτική καθοδήγηση.

Μοναδική διέξοδος, ελπίδα και σιγουριά , μπορεί να δώσει μόνο μια κυβέρνηση του λαού, δηλαδή μια κυβέρνηση που να νοιάζεται για το λαό και όχι για να κάνει τα «θελήματα» των άλλων, για να ξεπληρώνει τα παράνομα και καταχρηστικά χρέη που έχουν δημιουργήσει ληστρικοί δανειστές μέσω τόκων και πανωτοκιών, μια κυβέρνηση που μπορεί με συγκεκριμένα και σίγουρα βήματα να οδηγήσει τη χώρα έξω από το Ευρώ και την  ΕΕ, να επαναφέρει το εθνικό μας νόμισμα, να μην αναγνωρίσει και να διαγράψει μονομερώς τα χρέη με κάθε νόμιμο τρόπο στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, να παγώσει και να διαγράψει τα άδικα χρέη των νοικοκυριών, των αγροτών  και των επιχειρήσεων, να εφαρμόσει πολιτική Πρόνοιας για τον άνεργο, τη μάνα, το παιδί  τον εργαζόμενο, τον σπουδαστή με πολύ συγκεκριμένα μέτρα και στη βάση της ενίσχυσης των Δημοσίων επενδύσεων, να προχωρήσει στην ανοικοδόμηση της χώρας, δίνοντας δουλειά σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά και πολλά περισσότερα ακόμη,  η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει την ολόπλευρη  στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και μαζί να πραγματοποιήσουν πρώτα την ανατροπή του άθλιου κατεστημένου πολιτικού συστήματος και στη συνέχεια να φέρουν τη  μεγάλη αλλαγή που έχει τώρα ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, αυτός ο τόπος.

Ο πολιτικός φορέας που γνωρίζει και μπορεί να φέρει αυτήν την «επανάσταση» υπάρχει, είναι το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΌ ΜΕΤΩΠΟ, το ΕΠΑΜ , που χτίστηκε βήμα  το βήμα  μέσα στο λαό, μαζί με το λαό. Υπάρχει ο επικεφαλής, ο  φωτοδότης του ΕΠΑΜ, Ο ΓΓ του  ο Δημήτρης Καζάκης και δίπλα του άξια και ικανά στελέχη, που μπορούν να οδηγήσουν αυτήν την κούρσα μέχρι εκεί που την έχει ανάγκη αυτός ο λαός.


Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Βάλθηκαν να μας τρελάνουν; Αν τους αφήσουμε για πολύ ακόμη, ίσως το μπορέσουν.



Του Δημήτρη Κυπριώτη     


Τελικά έχουν δίκιο όλοι αυτοί που λένε ότι, αυτή η κυβέρνηση κάνει το μαύρο άσπρο και έχει αναγάγει το ψέμα σε επιστήμη. Όχι δηλαδή ότι  οι άλλοι που προηγήθηκαν ήταν καλλίτεροι.  Το ίδιο ακριβώς ήτανε  και αυτοί, αλλά πως να το κάνουμε οι Συριζαίοι έλεγαν και συνεχίζουν ξεδιάντροπα να δηλώνουν, ότι παλεύουν  για το σοσιαλισμό πανάθεμα τους.

Οι άνθρωποι ξέρουν και κάνουν θαύματα, δεν εξηγείται διαφορετικά η λογική να παράγουν συνεχώς και μόνιμα πλεόνασμα το οικονομικό επιτελείο αυτής της κυβέρνησης και μάλιστα να το διαλαλούν και να το διαφημίζουν κάθε λίγο και λιγάκι. 

Βέβαια  με τον τρόπο που υπολογίζουν το …περίσσευμα το αποτέλεσμα είναι δεδομένο. Δεν πληρώνουν ληξιπρόθεσμα χρέη και ..καθάρισαν. Έτσι λοιπόν από εκεί που είχαν στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 431 εκατ. ευρώ, οι «μάγκες» καθάρισαν για  την τρύπα του χρέους 1,93 δισ. ευρώ! Μήπως είπατε τίποτα;

Η αλήθεια όμως είναι σκληρή. Πως άραγε επιτεύχθηκε  αυτό το πλεόνασμα  και ποιες ήταν οι δαπάνες εκείνες που μειώθηκαν, εκτός από το να μην πληρώνονται οι υποχρεώσεις σε πιστωτές; Μεταξύ άλλων μειώθηκαν οι επιχορηγήσεις των Νοσοκομείων, όπως και των Περιφερειακών Μονάδων, κατά 265 εκατ. ευρώ, το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης κατά 72 εκατ. Ευρώ και τα επιδόματα πολυτέκνων κατά 55 εκατ. Ευρώ!!! Κοινωνική Πρόνοια με τα όλα της, αμ τι, μόνο οι «δεξιοί» θα έχουν αυτό το μονοπώλιο; Τι στο καλό,  θα πήγαινε πίσω και μια κυβέρνηση της «αριστεράς»;

Ναι, αλλά και από την άλλη πλευρά ο λεγόμενος και κεντρικός  τραπεζίτης, ο κ. Στουρνάρας, δεν του φτάνουν αυτές οι περικοπές και ζητάει και άλλες, αλλά με το δικό του τρόπο ο …. πονηρούλης. 

Αυτός διάλεξε άλλη μέθοδο. Αυτός που δεν ξέρει και ο ίδιος πόσα χρήματα τον πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος και μάλιστα από μικρό παιδάκι, αφού τον είχαν σε όλες τις κυβερνητικές αυλές ως ειδήμονα της οικονομίας, δήλωσε πρόσφατα ότι τα ελληνικά νοικοκυριά έχουν λεφτά!!

Σύμφωνα λοιπόν με την ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδας (κατ΄ ευφημισμό  Ελλάδας), τον Ιούνιο που μας πέρασε αυξήθηκαν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων στις τράπεζες κατά 1 δισ. ευρώ και έτσι το σύνολο των καταθέσεων να φτάνουν στα 120,4 δισ. ευρώ από 119,4 δισ. ευρώ που ήταν τον περασμένο Μάιο και 118,9 δισ. ευρώ τον Απρίλιο. Να λοιπόν γιατί χρειάζονται και άλλοι φόροι και άλλες περικοπές. Αμ πως;

Τώρα αν έχουν χαθεί 1.100.000 θέσεις εργασίας από το 2014 μέχρι το 1ο τρίμηνο του 2017 μικρή σχέση έχει με τα προηγούμενα και λίγο ενδιαφέρει ανθρώπους σαν τον κ. Στουρνάρα και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το πλεόνασμα να αυγατίζει και όλα μια χαρά. Άλλωστε μήπως διαμαρτύρεται κανείς, σου λένε; Άδικο έχουν; 

Βέβαια υπάρχει και η ελπίδα, όπως μας ενημερώνει η κυρία Αχτσιόγλου, που τυχαίνει και είναι η υπουργός  επί της Εργασίας. Υπόσχεται λοιπόν η κυρία υπουργός ότι,  μέχρι το τέλος 2019 θα δημιουργηθούν  και 230.000 νέες θέσεις εργασίας, όπως της είπαν οι «καφετζούδες», υπό μίαν όμως προϋπόθεση. Ότι θα ανακάμψουν οι επενδύσεις!! Είδατε πρόβλεψη; Αυτό θα πει προγραμματισμός!!


Το είπαμε από την αρχή. Αυτοί βάλθηκαν εκτός από το να ξεπατώσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες, προηγουμένως θα  προσπαθήσουν να  τους στείλουν κατά το Δαφνί μεριά.  Εκτός; 

Εκτός και αν τους πάρουν τα ποτάμια και οι χείμαρροι της Ελλάδας  και τους αδειάσουν  στη Θάλασσα….. Ο λαός να βάλει το χέρι του, αλλά να ξέρει τώρα που,  γιατί λάθη πλέον δεν συγχωρούνται. Αρκεί όμως να θυμόμαστε. Με παλιά υλικά δεν μπορείς να κατασκευάσεις νέα και γερά κτίσματα.