Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Ευθύνη των δανειστών η Ταπείνωση και η Ένδεια των Ελλήνων, πρωτίστως όμως των υποταγμένων κυβερνήσεών τους. Πώς μπορεί να λήξει το μαρτύριο;


Του Δημήτρη Κυπριώτη

Με την φτώχεια να κτυπάει στο κόκκινο και να βρίσκεται στην πόρτα των περισσότερων πλέον Ελλήνων, ο λαός βρίσκεται σε απόγνωση. Και όταν ένας Λάος που υφίσταται όλα αυτά τα δεινά, που βιώνει ο Ελληνικός, επόμενο είναι να αδυνατεί να αμυνθεί απέναντι σε αυτούς που ευθύνονται για την κατάντια του και να υπερασπιστεί το δίκιο του. Στην περίπτωση όμως αυτή, θα χρειαστεί και  τη δικαιοσύνη, για την άμυνά του. Την έχει;

Θυμάμαι μια περίπτωση πριν από λίγα χρόνια, όταν εκδικαζότανε η υπόθεση της αναστολής είσπραξης φόρων εισοδήματος, ο δικαστής ενώπιον του ακροατηρίου δήλωσε τότε, ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι, αφού η διοίκηση(η κυβέρνηση) έχει λάβει θέση. Τότε ο ΓΓ του ΕΠΑΜ Δημήτρης Καζάκης, εξεταζόμενους ως μάρτυρας υπεράσπισης, δήλωσε. «Να δεχθούμε τη θέση αυτή, όμως  εσείς ως εκπροσωπών το δίκαιο με την  απόφασή σας,  μπορείτε να πείτε σε όλον αυτόν τον κόσμο που με αγωνία παρακολουθεί τη δίκη και θέλει να ακούσει τη δικαίωσή του, που και εσείς εμμέσως αναγνωρίζεται , που πρέπει να αποταθεί για να βρει το δίκαιο; Τι πρέπει να κάνει; Να επαναστατήσει;» Και η ατμόσφαιρα τότε σείστηκε από τα χειροκροτήματα, παρά την προσπάθεια του δικαστή να διατηρήσει την τάξη….

Έκτοτε πέρασαν χρόνια και ο Έλληνας πολίτης, με αυτά που  περνάει κάθε ημέρα, τον έχουν προτρέψει να συνειδητοποιήσει ότι δυστυχώς, ούτε το προπύργιο της δημοκρατίας η δικαιοσύνη, μπορεί πλέον να σταθεί δίπλα του, αφού οι εκατοντάδες των Νόμων που ψήφισαν οι διαδοχικές κυβερνήσεις, υποτελείς στην ουσία ξένων συμφερόντων, έχουν αλλάξει το δικαιακό σύστημα εκ βάθρων.

Και αυτή η πραγματικότητα έρχεται ως φυσική συνέπεια της εξαπάτησης, της υποτέλειας και της εξάρτησης από εκείνους που στη πιο ήπια περίπτωση επιβουλεύονται την περιουσία της Ελλάδας και των Ελλήνων και στην χειρότερη,  απειλούν ανοιχτά με κάθε είδους ποινές, ακόμη και με εξαφάνιση ή με "τιμαριοποίηση" τη χώρα. Έτσι φυσική κατάληξη τις περισσότερες φορές είναι, ότι σε κάποια στιγμή και ο απελπισμένος να χάνει τον προσανατολισμό του και τη δύναμή του  να αντισταθεί.

Ακόμη όμως και στην περίπτωση αυτή, δεν πρέπει να παύει να υπάρχει η δικαιοσύνη με όσα εμπόδια και αν της έχουν βάλει. Γιατί η δικαιοσύνη λογίζεται ως η κράτιστη των αρετών, η όποια όμως έχει την πηγή της στην ανιδιοτέλεια και στο ελεύθερον της συνείδησης και της ψυχής!

Όμως όταν ο πολίτης βλέπει, είτε εν ενεργεία δικαστές να μεταπηδούν ευκόλως σε ένα κόμμα και μάλιστα να εκλέγεται σε θέση βουλευτή Επικρατείας και την άλλη, αμέσως  μετά  τη συνταξιοδότησή του, να αναλαμβάνει  θώκο ευθύνης  «παρά τω πρωθυπουργώ», πως και σε τι να πιστεύει σε σχέση με τους λειτουργούς της δικαιοσύνης;

Θα μου πείτε ότι  υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις και εκεί πρέπει να προσβλέπει ο πολίτης, για να μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι, έστω και αν αυτές οι ανεξάρτητες φωνές είναι λίγες στα χρόνια της κρίσης και στο σημείο αυτό να συμφωνήσουμε.

Όμως, Με αυτά και με κείνα ο κάθε πολίτης  πρέπει σοβαρά να σκεφτεί για το μέλλον του, το μέλλον της οικογένειάς του και αυτό  της πατρίδας του. Πως και που θα βρει τη δικαίωσή του; Εκτός από τη δικαιοσύνη, όπως προαναφέρθηκε, που χρειάζεται να λειτουργήσει με σκοπό την άμυνα του κάθε κατατρεγμένου και καταπιεζόμενου πολίτη, υπάρχει και η ενεργητική άμυνα, αυτή που μπορεί ο κάθε ένας από εμάς, να την  ενεργοποιήσει  με την οργάνωση και τον μαζικό αγώνα.

Ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα, ας δει ξεκάθαρα το πρόβλημα που έχει, ας αφουγκραστεί καλά το τι του λένε οι πολιτικές δυνάμεις που επαγγέλλονται λύση στα βάσανα και στη φτώχεια του, ας ζυγίσει σωστά και ας αποφασίσει, για το:

- Ποιος μπορεί να του δώσει εισόδημα και με ποιον τρόπο;

-Ποιος μπορεί να του εξασφαλίσει δουλειά και πώς;

-Ποιος μπορεί να δώσει τέλος πια στην «ταλαιπωρημένη»  παιδεία;

-Ποιος μπορεί να του εξασφαλίσει την ασφάλειά του και με ποιον τρόπο;

Εμείς μια πρόταση κάνουμε από εδώ.

Ο κάθε ενδιαφερόμενος Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα, αν τα παραπάνω ερωτήματα  που διάβασε νομίζει ότι τον αφορούν, τότε:

 Ας μελετήσει και όσα λέει το ΕΠΑΜ και το κυριότερο, το πως θα υλοποιήσει τα όσα λέει! Γιατί και αυτό έχε τη σημασία του. Όμως, το σπουδαιότερο όλων είναι τι θα γίνει που στην περίπτωση και του ΕΠΑΜ έχουμε μία από τα ίδια;

Αν κανείς πραγματικά  θέλει να δει τα παραπάνω πως μπορούν να υλοποιηθούν, ας ανατρέξει στην ιστοσελίδα του ΕΠΑΜ και εκτός των άλλων ας αναζητήσει τα 15 βήματα (συνοπτικά) που μας βγάζουν από την κρίση και τη Νομική Δέσμευση του ΕΠΑΜ, που έχει αναλάβει  έναντι των Ελλήνων Πολιτών, στην περίπτωση που δεν μπορέσει ή αθετήσει τα όσα υπόσχεται στο πρόγραμμά του.


Δεν υπάρχουν σχόλια: