Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Η ΕΕ και το Ευρώ εμπόδιο στη χρηματοδότηση έργων υποδομής



Του Δημήτρη Κυπριώτη

Τελικά αυτός ο μύθος που έχει δημιουργηθεί, για τον πακτωλό χρημάτων που παίρνουμε από την ΕΕ και τα προγράμματα ΕΣΠΑ, για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής, πρέπει κάποτε να τελειώνει. Γιατί συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, αφού η έλλειψη της ρευστότητας στο Ελληνικό κράτος και η πλήρης  απουσία συμμετοχής  σε έργα υποδομής των δημοσίων επενδύσεων, είναι τα στοιχεία εκείνα που στερούν τη δυνατότητα εκτέλεσης παρόμοιων  έργων,  ακόμη και των πλέον αναγκαίων.

Έτσι λοιπόν δικαιολογείται και το γεγονός ότι το κράτος περιμένει τα πάντα να γίνουν με την παρέμβαση της ΕΕ , μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ ή μέσω του ταμείου αλληλεγγύης σε περιπτώσεις μεγάλων καταστροφών, όπως αυτή που βιώνει αυτές τις ημέρες η Δ. Αττική. Με τον τρόπο αυτόν όμως, αποκρύπτεται η πραγματική αλήθεια και οι υπεύθυνοι αρχίζουν και επικαλούνται τη δήθεν έλλειψη ολοκληρωμένων και ώριμων μελετών, είτε από την κεντρική διοίκηση (υπουργεία), είτε από την αποκεντρωμένη (ΟΤΑ  Α΄ και Β΄ βαθμού).

Με τις δικαιολογίες αυτές,  το Κράτος παραμένει δέσμιο των προγραμμάτων που αποδεσμεύονται από την ΕΕ που με τη σειρά της τα προγραμματίζει κατά κύριο λόγο και προτεραιότητα στη βάση των συμφερόντων  πολυεθνικών ομίλων των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ.

Φανταστείτε λοιπόν πόσα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει με ένα μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που θα είχε σχεδιαστεί για τις πραγματικές ανάγκες της Χώρας, που δεν θα είχε ανάγκη ούτε τα προγράμματα της ΕΕ ούτε το σκληρό Ευρώ της. Ένα πρόγραμμα που θα στηριζόταν σε Εθνικές Δυνάμεις, κρατικές και ιδιωτικές και θα χρηματοδοτούταν  από ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ!

Φανταστείτε λοιπόν, με βάση ένα τέτοιο  πρόγραμμα, το κράτος   να μπορεί να  εκτελεί δημόσια έργα χωρίς  να σκέφτονται οι κεντρικοί φορείς του από που και πως θα χρηματοδοτηθεί. Φανταστείτε τα τεράστια εργοτάξια που θα δημιουργηθούν, με αυτά τα προγράμματα,  που εκτός της ανακούφισης και της προόδου που θα φέρνουν στον τόπο, θα έχουν την ευχέρεια να δίνουν  δουλειά, σε εκατομμύρια άνεργους, σε νέους επιστήμονες, σε μικρές, μεσαίες και μεγάλες εταιρείες αντίστοιχων κλάδων.

Μόνο το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας να ανανεωθεί και να εξαπλωθεί μέχρι και το τελευταίο χωριό  της Ελλάδας, από το ένα άκρο μέχρι το άλλο, θα δώσει εκτός από εξυπηρέτηση, επικοινωνία  και πολιτισμό, χιλιάδες θέσεις εργασίας. Η μνημονιακές κυβερνήσεις, αντί της πραγματικότητας αυτής, προτίμησαν να παραδώσουν την ΤΡΕΝΟΣΕ με δίκτυο και υλικό σε ξένους δήθεν επενδυτές, έναντι  πινακίου φακής. Για  45 εκατομμύρια ευρώ, έτσι γιατί αυτό θεώρησαν οι αριστεροί νεοφιλελεύθεροι, ότι είναι το συμφέρον της χώρας!!!

Να λοιπόν ακόμη μία σύγκριση πολιτικών που φανερώνει ότι αξία δεν έχουν τα μεγάλα και φανταχτερά λόγια, για ανάπτυξη και έργα αλλά η ουσία, που δεν είναι άλλη από τον ποιον εξυπηρετούν οι εξαγγελλόμενες  πολιτικές και  πως μπορεί αυτές να πραγματοποιηθούν.

Το ερώτημα  επομένως είναι:  Τι είναι προτιμότερο;  να περιμένουμε τη σχεδίαση και τη χρηματοδότηση έργων από την ΕΕ, με τις δικές της προτεραιότητες  ή να μπορούμε μόνοι μας με τα δικά μας σχέδια και τις δικές μας δυνάμεις και τις δικές μας προτεραιότητες, όχι μόνο να σχεδιάσουμε αλλά και να μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε και ταυτόχρονα να εκτελέσουμε έργα και να παρέχουμε ως κράτος δουλειές σε εκατομμύρια πολίτες και χιλιάδες επιχειρήσεις;

Προφανώς και η απάντηση κάθε λογικού ανθρώπου τάσσεται με την δεύτερη εκδοχή και αυτήν την πασιφανή αλήθεια, έρχονται οι καταστροφολόγοι να την απορρίψουν, όχι με επιχειρήματα, αλλά ενσπείροντας το φόβο και την παραπλάνηση  στον κόσμο, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα ΜΜΕ και τα χρήματα του κρατικού κορβανά που διαχειρίζονται.

Όμως το θέμα της σχεδίασης και της εκτέλεσης έργων υποδομής και ανάπτυξης, όπως αναφέρθηκε προηγούμενα,  είναι ακόμη ένα μεγάλο επιχείρημα εκείνων  των πολιτικών δυνάμεων που παρουσιάζουν και υποστηρίζουν την εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση, μακριά από δανειακές συμβάσεις και μνημόνια,  μακριά από τις θανατηφόρες πολιτικές της ΕΕ και το Ευρώ, στηριζόμενες σε πολιτικές που εξυπηρετούν μόνο εθνικά συμφέροντα και τους Έλληνες πολίτες. Πολιτικές που είναι απαλλαγμένες από  δυσβάστακτα και παράνομα χρέη και οι οποίες χρηματοδοτούνται από ίδιους πόρους με Κρατικό Εθνικό Νόμισμα, και υποστηρίζονται από  Κρατικό Τραπεζικό Σύστημα.

Τις πολιτικές όμως αυτές δεν μπορεί να τις εφαρμόσει καμία κατεστημένη πολιτική δύναμη, αφού αυτές αποδέχονται το καθεστώς επιτροπείας που έχει εγκατασταθεί στη χώρα από τις δάνειες δυνάμεις και έχουν συνυπογράψει, στην πλειοψηφία τους, το μονόδρομο της καταστροφής της χώρας και της φτωχοποίησης του Ελληνικού λαού.


Μόνο πολιτικές δυνάμεις, όπως το ΕΠΑΜ, που έχουν σαν στόχο την ενότητα του λαού και τη συγκρότηση ευρύτερου μετώπου ανατροπής, μπορούν να αντιμετωπίσουν την τραγική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα και να φέρουν την Πατριωτική Δημοκρατική αλλαγή και Εθνική Αναγέννηση που απαιτείται, για να μπορέσουν να εφαρμοστούν  εθνικές και ανθρωποκεντρικές  πολιτικές, που είναι οι μοναδικές που μπορούν να βγάλουν τη χώρα από τη μιζέρια και από  τον κατήφορο που ακολουθεί. 

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Το έγκλημα συντελέστηκε στη Δ. Αττική και έχει αυτουργό. Την αυθαίρετη χώρα και τους αυθαίρετους λειτουργούς της.


 Του Δημήτρη Κυπριώτη

Αν αναζητήσει κάποιος στα αρχεία ή στις στήλες των εφημερίδων και στις φωτογραφίες του παρελθόντος, σχετικά με μεγάλες νεροποντές και πλημμύρες, που έπνιξαν κατά καιρούς τόσο τις φτωχογειτονιές της Αθήνας όσο  και τα νεότευκτα Ανατολικά προάστια της, θα δει παρόμοιες εικόνες με αυτές που βλέπουμε σήμερα στη Δ. Αττική. Έτσι μόνο με την αναδρομή αυτή,  θα  συνειδητοποιήσει ότι στη χώρα αυτή τίποτα δεν έχει αλλάξει από τα στοιχειώδη, που να φανερώνουν ότι έχει υπάρξει πρόοδος και ανάπτυξη. Τίποτα εκτός από ενέργειες  του «άρπα κόλα»

Τι είδαμε από το έγκλημα που συντελέστηκε όλα αυτά τα χρόνια στη Μάνδρα, τη Ν. Πέραμο και στις γύρω περιοχές, που στοίχισε ανθρώπινες ζωές, τεράστιες υλικές ζημιές και καταστροφή του περιβάλλοντος; Την πλήρη αυθαιρεσία, τη συγκάλυψη, την προχειρότητα και τελικά την καταστροφή, για την οποία τώρα όλοι βγάζουν την ουρά τους από τις ευθύνες, καθότι είναι διαχρονικό το έγκλημα.

Και κανείς δεν ξέρει ακριβώς από πότε χρονολογείται, αλλά  και κανείς δεν θυμάται να πλήρωσε κάποιος για αυτό το έγκλημα, αφού μετά την καταστροφή, όλα ξεχνιούνται μέχρι να έρθει η επόμενη και η πολιτεία δια των λειτουργών της (Κυβέρνηση, Νομαρχίες, Περιφέρειες, Δήμοι, Κοινότητες), να αρχίσει να δίνει υποσχέσεις και πάλι υποσχέσεις και επί της ουσίας να μην γίνεται τίποτα απολύτως, εκτός:

-Από δήθεν αναδασμούς μετά από πυρκαγιές δασών, που γρήγορα οι καμένες περιοχές μεταβάλλονται σε οικιστικά φιλέτα με βίλες και πισίνες.

-Από τα συνεχή μπαζώματα ρεμάτων και τις  πάσης φύσεως περιβαλλοντολογικές και άναρχες δομήσεις, που αποτελούν την κύρια αιτία πλημμυρών.

Και για όλη αυτήν την κατάσταση, το μόνο που παρατηρείται και με συστηματικό τρόπο συντηρείται, είναι η αυθαιρετούσα διοίκηση προς χάριν είτε κομματικού ή τοπικού συμφέροντος (ψηφοθηρία), αλλά και η αυθαιρετούσα κοινωνία, που συνήθισε αυτού του τρόπου τη συναλλαγή. Φυσικά και δεν  μιλάμε για το σύνολο όλων αυτών. Σίγουρο όμως είναι ότι και η σιωπούσα πλειοψηφία, φέρει τις δικές της ευθύνες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν να γίνουν με νόμιμο τρόπο όλες οι παραβάσεις και οι αυθαιρεσίες που γίνονται. Τουναντίον θα λέγαμε, αφού  σε μια ευνομούμενη πολιτεία τα πάντα μπορούν να ρυθμιστούν με τρόπο κανονικό, νόμιμο και σωστό. Όμως αν αυτό γίνει για τους πάντες, που θα βρεθεί η εκλογική πελατεία;

Έτσι λοιπόν έχει επικρατήσει το « άρπα κόλα και όποιον πάρει ο χάρος», ας κάνω εγώ  το δικό μου και ας «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Και για αυτό, δεν είναι να απορεί κανείς με παρόμοιες διαπιστώσεις. Αρκεί όπως και αρχικά αναφέρθηκε, να δει κανείς το αρχειακό υλικό, ή  να θυμηθεί το τι ακριβώς έγινε το φετινό Καλοκαίρι με τις φωτιές στην Α. Αττική και τι γίνεται αυτές τις ημέρες με τις πλημμύρες, στη Δ. Αττική και ποιος ξέρει, το τι μας ξημερώνει με τις συνεχιζόμενες νεροποντές.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, το αρμόδιο Υπουργείο, η Περιφέρεια και οι Δήμοι, ψάχνονται και τσακώνονται για τις αρμοδιότητες του καθενός και σε ποιον θα αφήσουν τον « μουτζούρη», παριστάνοντας όλοι τις αθώες περιστερές, ρίχνοντας τα βάρη σε περασμένες διοικήσεις, αρκεί να τη βγάλουν αυτοί καθαρή, μέχρι να λήξει ο «συναγερμός» και μετά μία πάλι από τα ίδια.

Και δυστυχώς, ενώ όλα αυτά τα φαινόμενα θα έπρεπε να μας κάνουν καλλίτερους και προσεκτικότερους,  είναι μαθηματικά βέβαιο ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, αν παραμένει η ίδια νοοτροπία για τη διοίκηση της χώρας, (κεντρική και περιφερειακή) είτε αυτή βρίσκεται σε μνημόνια και επιτροπεία, είτε εκτός.


 Μόνος τρόπος για να δούμε πρόοδο, τάξη , ευνομία και ανάπτυξη είναι να μπορέσει να γίνει αλλαγή αυτού του κατεστημένου, των πολιτικών που εφαρμόζονται και της λογικής που επικρατεί. Αυτό όμως χωρίς τη σταθερή βούληση του λαού για αλλαγή,  δεν πρόκειται να γίνει. Για αυτό δεν θα κουραστούμε να το τονίζουμε, ότι η ευθύνη είναι όλων μας και όχι μόνον των επιτήδειων που έμαθαν το πως να κοροϊδεύουν και να εξαπατούν τον ελληνικό λαό. Το μόνο που χρειάζεται είναι η  διάθεση για αγώνα και διεκδίκηση και η τόλμη.

Συλλυπητήρια ανακοίνωση για τα θύματα των πλημμυρών στη Δυτική Αττική


Εκφράζουμε την βαθιά μας οδύνη για τις καταστροφές από τις πλημμύρες στην Δυτική Αττική και τα βαθύτατα συλλυπητήρια μας στις οικογένειες των θυμάτων της καταστροφής.
Οι ευθύνες για μία ακόμη πολύνεκρη φυσική καταστροφή, είναι γνωστό σε όλους μας που ανήκουν, ονομαστικά, αλλά δεν είναι η κατάλληλη ώρα για την αναζήτηση τους.
Είναι αυτονόητο ότι το κράτος, που ήταν απόν όλα αυτά τα χρόνια από αυτές τις περιοχές, έχει το καθήκον να βοηθήσει, ώστε οι πληγές των κατοίκων να επουλωθούν όσο το δυνατόν συντομότερα.
Συγχαρητήρια στα σωστικά συνεργεία για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που καταβάλλουν.
Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 2017
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

14 οι νεκροί μέχρι στιγμής από τη φοβερή καταστροφή της Δ. Αττικής.




Τα λόγια αυτές τις στιγμές είναι περιττά όταν ο αριθμός των νεκρών και οι εικόνες που έρχονται από τη Δ. Αττική φανερώνουν το μέγεθος της βιβλικής καταστροφής, που έπληξε από τα ξημερώματα σήμερα την περιοχή.

Ο απολογισμός της ανείπωτης καταστροφής μέχρι της στιγμής είναι:
-      -  14 οι νεκροί με μεγάλο αριθμό τραυματιών.
-        -Υλικές καταστροφές που δεν περιγράφονται
-       - Επέμβαση δυνάμεων του Στρατού σε απεγκλωβισμούς
-        -Σε κατάσταση ‘έκτακτης ανάγκης όλη η Δ. Αττική
-    -    Πρωτοφανείς χείμαρροι καταστρέφουν ότι βρίσκουν στο πέρασμά τους.
-    -    600 κλήσεις στην Π.Υ μέχρι τώρα
-    -    Εκφράζονται φόβοι και για άλλες απώλειες





  

Η εκτέλεση των έξι: Σαν σήμερα το 1922


15 Νοεμβρίου 1922…. Το έκτακτο στρατοδικείο που δικάζει τους πρωταιτίους της μικρασιατικής καταστροφής, εκδίδει την ετυμηγορία του στις 6:30 το πρωί. Στις 11:30 π.μ. οι «6» εκτελούνται. Πρόκειται για τους Δημήτριο Γούναρη (πρώην πρωθυπουργός), Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη ( πρώην πρωθυπουργός), Νικόλαο Στράτο (πρώην πρωθυπουργός), Νικόλαο Θεοτόκη (Υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη), Γεώργιο Μπαλτατζή (Υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη) και Γεώργιο Χατζανέστη (Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης). Ο Μιχάλης Γούδας και ο Ξενοφώντας Στρατηγός καταδικάζονται σε ισόβια.
Ογδόντα έξι χρόνια μετά, ο Μιχάλης Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη κατέθεσε στον Άρειο Πάγο αίτηση επανάληψης της δίκης. Μετά από την αναψηλάφησή της, το Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου έκρινε ότι οι «6» ήταν τελικά αθώοι…
Πως φθάσαμε στην εκτέλεση
Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι συνταγματάρχες Πλαστήρας και Γονατάς και ο αντιπλοίαρχος Φωκάς προχωρούν σε στρατιωτικό κίνημα στις 11 Σεπτεμβρίου, που οδηγεί σε παραίτηση την κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου και τον Βασιλιά Κωνσταντίνου υπέρ του υιού του Γεωργίου Β’. Η εξουσία περνά στους στρατιωτικούς, η οποία ορίζουν ως προτεραιότητά τους την τιμωρία των «υπευθύνων» για την καταστροφή. Ακολουθεί η συγκρότηση Επαναστατικής Επιτροπής στην Αθήνα, που προχωρά σε εκτεταμένες συλλήψεις αντιβενιζελικών πολιτικών.
Οι Πάγκαλος, Οθωναίος, Χατζηκυριάκος αλλά και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου απαιτούν εκτελέσεις. Οι Πλαστήρας, Δαγκλής, Γονατάς ζητούν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Οι δύο πλευρές τελικά συμβιβάζονται και αποφασίζεται η ίδρυση Εκτάκτου Στρατοδικείου, που θα δικάσει τους κατηγορούμενους ως υπαίτιους για την Μικρασιατική Καταστροφή. Επικεφαλής της ανακριτικής επιτροπής αναλαμβάνει ο υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος. Με το πόρισμα της Επιτροπής (24 Οκτωβρίου), παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Έκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920-1922, οι: Δημήτριος Γούναρης, 59 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, 68 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Στράτος, 50 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Θεοτόκης, 44 ετών, υπουργός Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιος Μπαλτατζής, 56 ετών, υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη, Πρωτοπαπαδάκη, Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος, ε.α., 53 ετών, υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Γούναρη, Μιχαήλ Γούδας, υποναύαρχος ε.α., 54 ετών, υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Γούναρη, Γεώργιος Χατζηανέστης, αντιστράτηγος, 59 ετών, Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης.
Η δίκη ξεκινά στις 31 Οκτωβρίου στην Παλαιά Βουλή και ολοκληρώνεται στις 15 Νοεμβρίου του 1922. Στη διάρκειά της εξετάζονται 12 μάρτυρες κατηγορίας και δώδεκα μάρτυρες υπεράσπισης, κυρίως στρατιωτικοί. Το Στρατοδικείο παμψηφεί επιβάλλει στους μεν Γεώργιο Χατζηανέστη, Δημήτριο Γούναρη, Νικόλαο Στράτο, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιο Μπαλτατζή και Νικόλαο Θεοτόκη την ποινή του θανάτου και στους Μιχαήλ Γούδα και Ξενοφώντα Στρατηγό την ποινή των ισοβίων δεσμών. Διέταξε την στρατιωτική καθαίρεση του αρχιστράτηγου Γεωργίου Χατζηανέστη, του υποστράτηγου Ξενοφώντος Στρατηγού και του υποναυάρχου Μιχαήλ Γούδα, ενώ τους επέβαλε και χρηματικές ποινές.
Αμέσως μετά, ο υπουργός Στρατιωτικών Πάγκαλος, σε μια προσπάθεια να προλάβει την αποτρεπτική παρέμβαση του Άγγλου ναυάρχου Τάλμποτ, ζητά την άμεση εκτέλεση των «6».
militaire


Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Ανακοίνωση Π.Γ.: Στήριξη του Ε.ΠΑ.Μ. για την δίωξη του στρατιωτικού Βαγγέλη Φώτη

                        



Το Ε.ΠΑ.Μ. δηλώνει την αμέριστη πολιτική και ηθική του συμπαράσταση στον στρατιωτικό Βαγγέλη Φώτη, που τιμώντας τη στολή και το εθνόσημό του, αρνήθηκε να συναινέσει δια της συμμετοχής του στη μετατροπή του ελληνικού στρατού σε στρατοπεδάρχη εγκλωβισμένων προσφύγων με άνωθεν και έξωθεν εντολές.
Στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είχε ποτέ η Ελλάδα κι ούτε πρέπει ν’ αποκτήσει τώρα, όσο κι αν προσπαθούν να ωραιοποιούν το χαρακτήρα τους με νεολογισμούς όπως «hot spots», «Ανοιχτές» ή «Κλειστές Δομές Φιλοξενίας» και λοιπές καινοφανείς και παραπλανητικές εκφράσεις. Σε όλους αυτούς τους τόπους κράτησης, οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται παρά τη θέλησή τους και χωρίς να τους αναγνωρίζεται νομική υπόσταση κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν ακολουθούνται οι προβλεπόμενες από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ διαδικασίες ώστε να ταυτοποιηθούν για να μπορούν να πάνε νόμιμα και ανεμπόδιστα σε όποια χώρα επιθυμούν, γιατί αυτό που επιτάσσουν οι Βρυξέλλες και συμφώνησε η κυβέρνηση, είναι να μετατραπούμε σ’ ένα τεράστιο στρατόπεδο κράτησης προσφύγων με ευρεία διασπορά hot spots σ’ όλη τη χώρα. Με παράπλευρη συνέπεια τα οφέλη των κυκλωμάτων δουλεμπορίας όπως και των εργολάβων του δήθεν «ανθρωπισμού», που καρπώνονται τεράστια χρηματικά ποσά εκμεταλλευόμενοι την ανθρώπινη δυστυχία.
Αυτό επισημαίνει ο υπό δίωξη στρατιωτικός Βαγγέλης Φώτης, φρονώντας ότι ο στρατός δεν θα πρέπει επ’ ουδενί να νομιμοποιεί με τη συμμετοχή του όλη αυτή την παρανομία που έχει στηθεί σε βάρος αφενός των χιλιάδων δύσμοιρων υπάρξεων, αφετέρου του ελληνικού λαού. Η αποστολή του στρατού δεν είναι να αντικαθιστά τα αστυνομικά καθήκοντα ούτε να γίνουν τα στελέχη του ανθρωποφύλακες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών. Η αποστολή των ενόπλων δυνάμεων είναι η συνεχής ετοιμότητα για τη διατήρηση του αξιόμαχου προς υπεράσπιση της πατρίδας από όποια εξωτερική απειλή. Οποιαδήποτε συμμετοχή σε δραστηριότητες που πίσω τους υποκρύπτονται παρανομίες διεθνών και ντόπιων κυκλωμάτων και διακινητών, αλλοιώνει πλήρως το χαρακτήρα τους, αποπροσανατολίζει τον στρατιωτικό από την αποστολή του και τον μετατρέπει σε δεκανίκι αλλότριων συμφερόντων.
Κάθε δίωξη στρατιωτικού που υπερασπίζεται το αξιόμαχο του στρατεύματος και την αυστηρή προσήλωση του στρατού στα καθήκοντά του, είναι δίωξη πολιτική σε βάρος των πιο άξιων στελεχών του. Κάθε δίωξη στρατιωτικού που τιμώντας το εθνόσημό του, υπερασπίζεται τη βασική του αποστολή στην προστασία του ελληνικού λαού, είναι δίωξη πολιτική σε βάρος των ένστολων παιδιών του. Κάθε δίωξη στρατιωτικού που τιμά τον όρκο του στην πατρίδα και το σύνταγμα και όχι την υποταγή του στρατού σε ύποπτα οικονομικά συμφέροντα και έξωθεν εντολές, είναι δίωξη πολιτική σε βάρος των πιο συνειδητών παιδιών μας, αυτών που είναι έτοιμα να χύσουν το αίμα τους αν χρειαστεί στην υπεράσπιση του πατρίου εδάφους.
Η δίωξη του αρχιλοχία Βαγγέλη Φώτη που αρνήθηκε την ανάληψη υπηρεσίας στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης με θύματα τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες, είναι δίωξη πολιτική. Άρνηση διαταγής δεν υφίσταται όταν η υπηρεσία για την οποία έχει διαταχθεί ο στρατιωτικός, δεν αποτελεί έργο αναγόμενο άμεσα στο μαχητικό προορισμό του. Επιπροσθέτως είναι προδήλως παράνομη εφόσον στηρίζεται στην αντεθνική –και συνεπώς παράνομη- επιλογή της πολιτικής ηγεσίας να μην εφαρμόζει τις διεθνείς συμβάσεις και το διεθνές δίκαιο για το προσφυγικό προς όφελος και των προσφύγων και του ελληνικού λαού. Αντιθέτως επιλέγει να καταστήσει την Ελλάδα ένα απέραντο στρατόπεδο λαθρεμπορίου ανθρώπινων ψυχών ακολουθώντας τις εντολές της Μέρκελ και της Ε.Ε., φορτώνοντας την ευθύνη υλοποίησης αυτών των εντολών στις πλάτες του ελληνικού στρατού.
Η άρνηση του διατασσομένου να υπακούσει σε έξωθεν επιταγές που αντιτίθενται στο εθνικό συμφέρον, δεν συγκροτεί ανυπακοή και ούτε καν πειθαρχικό αδίκημα. Αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από τον όρκο του. Συνιστά πράξη εντιμότητας, ήθους, λεβεντιάς και πατριωτικής συνέπειας. Και έτσι πρέπει να εκτιμηθεί.
Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2017
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.



Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Κρουαζιερόπλοιο ερωτικών οργίων στη Ρόδο… Θαλαμηγός πολιτικών οργίων στο Καστελόριζο


Από Iskra -
02/07/2017
  

Υποδεχόμενοι χθες στη Ρόδο το κρουαζιερόπλοιο των ερωτικών οργίων είχαμε την πληροφορία  ότι πολυτελής θαλαμηγός με την ονομασία “ΜΝΗΜΟΝΙΑ IV” με προορισμό και αυτή τη Ρόδο τελικά κατευθύνθηκε στο Καστελόριζο, προκειμένου να αποφύγει το μπέρδεμα πολιτικών και ερωτικών οργίων.
Η επιλογή του Καστελόριζου για τους γνωστούς μνημονιακούς λόγους με αφετηρία το 2010 προέκυψε από σοβαρή διαβούλευση των επιβαινόντων στη θαλαμηγό.
Με ταχύπλοο φτάσαμε πρώτοι και σας περιγράφουμε τα όσα έπεσαν στην αντίληψή μας.
Στη θαλαμηγό “ΜΝΗΜΟΝΙΑ IV” επέβαιναν επώνυμα ζευγάρια υπουργώνβουλευτών και κομματικών στελεχών των παρακάτω πολιτικών κομμάτων. Ο αριθμός των ζευγαριών επιβεβαιώθηκε από τοπικούς παράγοντες.
ΝΔ                             6 ζευγάρια
ΔΗ.ΣΥ                        8 ζευγάρια (μέσα και οι Παπανδρεϊκοί)
ΠΟΤΑΜΙ                     2 ζευγάρια
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ   2 ζευγάρια
ΑΝΕΛ                           1 ζευγάρι
ΣΥΡΙΖΑ                    12 ζευγάρια (αυτοί πιο πολλοί γιατί η “Αριστερά” πρέπει ως ανταμοιβή της να περνάει καλά).
Η έκπληξη μας όμως ήταν το γεγονός ότι η θαλαμηγός δεν μπόρεσε να δέσει στο λιμάνι και παρέμεινε αρόδο εντός του λιμανιού.
Μέλη και στελέχη από ΛΑΕΑΝΤΑΡΣΥΑΕΠΑΜΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και πολλά γνωστά πρόσωπα οικονομολόγοι, συνταγματολόγοι κλπ. εμπόδισαν την αποβίβαση τους στο νησί.
Το ΚΚΕ δεν πρόκαμε.
Διακρίναμε μεταξύ άλλων ΛαφαζάνηΧάγιοΑλαβάνοΚαζάκη με πανό και σημαίες.
Τελικά η θαλαμηγός “ΜΝΗΜΟΝΙΑ IV” αναχώρησε για άγνωστα μνημονιακά νερά.
Άδοξο το τέλος της μνημονιακής κρουαζιέρας.
Ντόπιοι ψαράδες μας είπαν ότι οι συνομιλίες και τα καλαμπουράκια μεταξύ των επιβαινόντων γινόντουσαν στα Γερμανικά-Αγγλικά και ολίγα Γαλλικά.
Μακάρι να μην βρουν λιμάνι να τους υποδεχτεί.
Από εμάς εξαρτάται να βρίσκονται πάντα αρόδο.
Να προκύψει το πολιτικό ΜΕΤΩΠΟ και όλες οι ανατροπές γίνονται.
Κώστας Σπετσέρης